رباعیات خیام

باصدای:احمد شاملو
آواز: محمدرضا شجریان
موسیقی:فریدون شهبازیان
انتشارات: ماهور
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من،چون ابر به نوروز رخ لاله بشست ، من بی می ناب زیستن نتوانم،از آمدنم نبود گردون را سود، ، بنگر ز جهان چه طرف بربستم هیچ،از آمدن و رفتن‌ما سودی کو،افسوس که بی فایده فرسوده شدیم،جامی است که عقل آفرین می زندش،در کار گه کوزه گری بودم دوش،آنان که محیط فضل و آداب شدند، از جمله ی رفتگان این راه دراز،این قافله عمر عجب می گذرد، یاران به مرافقت چو دیدار کنید،ساقی غم من بلند آوازه شده است،ساقی گل و سبزه بس طربناک شده است،گویند که دوزخی بود عاشق و مست،تاکی غم آن خورم که دارم یانه،قومی متفکرند اندر ره دین،من ظاهر نیستی و هستی دانم،ما لعبتکانیم و فلک لعب باز،چون عمر به سر رسد چه بغداد و چه تلخ،این بحر وجود آمده ییرون ز نهفت،گردون نگری ز قد فرسوده ی ماست،از من رمقی به سعی ساقی مانده است،چون آمدنم به من نبد روز نخست،دوری که در او آمدن و رفتن ماست،ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم،تا دست بر اتفاق برهم نزنیم،صبح است دمی با می گلرنگ زنیم،دوران جهان بی می و ساقی هیچ است،