نویسنده:محمد علی صدیقیانی
انتشارات:نای و نی
آهنگهای برگزیده برای نوآموزان ویولن شامل کتاب اول و کتاب دوم به شکلی تنظیم گردیده که از آن میتوان همگام با کتابهای آموزشی متداول در ایران استفاده نمود. در ترتیب و چیدمان دروس سعی بر این بوده از تنالیتهها و میزانهایی با فیگورهای ریتمیک متنوع استفاده شد. همچنین کتاب آهنگهای برگزیده برای نوآموزان ویولن کتاب اول به شکلی ساده و با توجه به توانایی نوآموزان تنظیم شده است.ردیابی مبادی و ریشههای پیدایش ویولن آسان نیست. در کندهکاریها و نگارههای اروپایی از حدود سال نهصد میلادی سازهایی به چشم میخورند که با آرشه نواخته میشوند اما تفسیر این نگارهها دشوار است و نامهایی که به این سازها دادهاند متفاوت است و با یکدیگر تداخل دارند. تقریبا همه کشورهای اروپایی مدعی ابداع ویولن هستند اما هیچ کدام نمیتوانند با قاطعیت بر تفوق تاریخی ایتالیا در این زمینه غلبه نمایند.اینکه ویولن در چه تاریخی و به وسیله چه کسی به ایران آورده شد، اطلاع دقیقی در دست نیست اما آنچه از گفتهها و نوشتهها برمیآید ویولن در زمان ناصرالدین شاه قاجار به ایران آورده شد و موسیو دوال فرانسوی که معلم بخشی از مدرسه موزیک دارالفنون بود به مدت دو سال در ایران ماند و به تعلیم ویولن پرداخت. ظاهرا او قدیمیترین معلم ویولن در ایران بوده ولی قدیمیترین نوازندگان ویولن به شیوه ایرانی را میتوان حسین هنگ آفرین، تقی دانشور ملقب به علم السلطان و ابراهیم آژنگ دانست که در مدرسه موزیک دارالفنون تعلیم میگرفتند و حسین هنگ آفرین که بعدها خود در شعبه موزیک دارالفنون کار میکرد شاگردانی داشت که برجستهترین آنها ابوالحسن صبا بود. بعد از بازگشت کلنل علینقی وزیری از اروپا و تاسیس مدرسه خصوصی موسیقی در سال ۱۳۰۲ ابوالحسن صبا نزد او به نواختن ویولن پرداخت که از وی آثار بسیاری برای موسیقی ایران به جای مانده و دوره سه جلدی ردیفهای ویولن او تاکنون به عنوان مرجع جهت ردیفنوازی مورد استفاده قرار گرفته است.